Posts Tagged ‘wk’

Oranjes B-team

Je zult maar Bram Nuytinck zijn. Kampioen geworden van België met Anderlecht, als aanvoerder van Jong Oranje geplaatst voor het EK onder-21, en dan beland je op het eindtoernooi op de bank. Omdat de complete verdediging van het grote Oranje ook mee mag doen, met Van Rhijn, De Vrij, Martins Indi en Blind. Toch ook niet de grootste namen. Geen Stam of Frank de Boer waar je je plaats voor af moet staan, maar Stefan de Vrij en Bruno Martins Indi.

WK-voorbereiding

“Ik kan zo acht landen opnoemen die een grotere kans hebben om wereldkampioen te worden dan Nederland.” Dat zei Louis van Gaal vorige week op een persconferentie voor kinderen, en hij heeft gelijk. Uiteraard heeft Van Gaal gelijk. Van Gaal heeft altijd gelijk. Dit keer ben ik het nog met hem eens ook: Brazilië, Argentinië, Spanje, Duitsland, Italië, Portugal, Frankrijk en Engeland zijn op papier beter. En dan zijn er nog genoeg andere landen die Nederland volgend jaar in Brazilië maar zo uit kunnen schakelen.

WK-finale

Daryl Janmaat in de finale van het WK 2014, ziet u het al gebeuren? Natuurlijk niet. Maar niemand ook die in 2008 verwachtte dat ene Edson Braafheid twee jaar later in Johannesburg op het veld zou staan. Dat is ook het enige positieve wat ik heb overgehouden aan de WK-finale van 2010: Edson Braafheid in de WK-finale. Gisteren keek ik de samenvatting van de wedstrijd van FC Twente en iedere keer dat Braafheid aan de bal kwam moest ik glimlachen. Zo ongelooflijk, zo onwerkelijk, en ook wel een beetje triest dat het zover heeft moeten komen.

Tactisch fietsen

“Alleen maar voorin rijden.” Zo luidde de eerste boodschap van bondscoach Leo van Vliet op de matrixborden langs de weg vanmiddag bij het WK wielrennen. Gouden tip voor onze Oranje-renners, die vast van plan waren achterin te rijden. Nee, dat is flauw en te makkelijk om te roepen, want zonder oortjes was dit in ieder geval een manier om te communiceren met de renners. Maar helpt die communicatie eigenlijk wel? Bestaat er zoiets als tactisch fietsen?

Weg met de tien kilometer

Vijf gouden medailles, vijf zilveren en vier bronzen. In totaal veertien stuks. Dat is de mooie oogst van de Nederlandse schaatsequipe dit weekend in Thialf op de WK Afstanden. Nederland pakte daarmee meer dan een derde van de 36 medailles die te winnen waren. Dat is niet zo opvallend: de afgelopen jaren zijn er vergelijkbare aantallen behaald. Maar het laat wel weer zien hoe internationaal het schaatsen is. Of juist niet dus. En dat is nog niet eens het grootste probleem van het schaatsen.

De iets mindere pijltjesgooiers

Een maand geleden schreef ik de column ‘De beste pijltjesgooiers’, over het WK darts van de PDC, een van de twee dartbonden. Op dit moment is het andere WK bezig, dat van de BDO. Het toernooi dat Nederland aan het darten bracht, dankzij de successen van Raymond van Barneveld. Tegenwoordig heeft het BDO WK echter een stuk minder glans: de beste spelers zitten nu bij de PDC en de gemiddelden liggen daardoor een stuk lager dan bij de PDC. En bij die iets mindere pijltjesgooiers vallen de Nederlanders in positieve zin op.

De beste pijltjesgooiers

Jacques Nieuwlaat noemde Phil Taylor afgelopen week de beste pijltjesgooier ter wereld. Dat vond ik eerst wat denigrerend klinken, maar hij is het natuurlijk wel. En dat is knap, want darts is een echte sport. Helaas denken heel wat mensen daar anders over en is darts voor velen nog altijd een kroegsport voor bierdrinkers met dikke buiken. Fysiek is het inderdaad niet het zwaarst, maar toch: heel wat darters hebben 7 uur per dag getraind voor het WK dat nu aan de gang is. En mentaal is het nog zwaarder.

Kleurloos WK wielrennen

Vandaag was de elitewedstrijd voor mannen op het WK wielrennen in Kopenhagen. Met nog 4,5 kilometer te gaan begon Mart Smeets vast met de samenvatting van de dag. Het was duidelijk dat het peloton afstevende op een massasprint en hij vond het een mooi moment om zijn mening de Nederlandse huiskamers in te slingeren. Daar is het overigens altijd een mooi moment voor, voor de mening van Mart Smeets. Hij noemde het een “kleurrijk wereldkampioenschap”. Wat ik vandaag heb gezien, was echter allesbehalve kleurrijk.

Op naar het Maracaña

Mario Zagallo, Pelé, Zico, Bebeto, Ronaldo, Neymar en Lucas. Dat zijn niet zomaar een aantal namen. Nee, hiermee was iedere generatie van het Braziliaanse voetbal vertegenwoordigd in Rio de Janeiro, waar geloot werd voor de kwalificatie voor het WK voetbal in 2014. Geen enkel ander land kan een dergelijk rijtje namen neerzetten dat zoveel voetbal uitstraalt. Engeland mag zichzelf dan wel zien als de bakermat van het voetbal, maar voetbal komt in 2014 echt waar het thuishoort: Brazilië.