De meest geliefde seriemoordenaar komt er weer aan! Dat is op zich een rare uitspraak, maar het is wel zo: iedereen die de serie Dexter kijkt houdt in zekere zin van hem en kan net als ik bijna niet wachten op het vervolg van de serie. Komende maandag is het zover: dan is de eerste aflevering van het laatste seizoen te ‘verkrijgen’. Maar ook al vind ik het een schitterende serie, en draag ik Dexter een warm hart toe, ik hoop toch dat het slecht afloopt.

Afgelopen week realiseerde ik me dat ik de afgelopen maanden eigenlijk maar één film heb gezien. Dat is volgens mij vrij weinig, maar ik kijk dan ook liever sport en dus tv-series als Dexter. Breaking Bad (waar het ook wachten is op het laatste seizoen), Game of Thrones, ik vind het veel fijner dat je daar wekelijks een nieuw deel van krijgt, in plaats van dat het in één avond is afgelopen. Maar een einde moet er natuurlijk wel een keer aan komen, en dat mag van mij dus wel een keertje zónder happy end.

Veel films en series kennen wel ‘gewoon’ een happy end. We willen als publiek best spanning zien, op het puntje van onze stoel zitten, maar uiteindelijk moeten we er uiteraard wel een goed gevoel aan overhouden. Althans, die gedachte zit er volgens mij over het algemeen achter. Game of Thrones doet dat helemaal anders. Als ik zeg: de negende aflevering van het derde seizoen, dan weet iedereen waar ik het over heb. Ik zat met open mond, en de handen vol verbazing in de lucht, te kijken.

Want dat kon toch niet?! “Wat gebeurt hier? NEEEE!” Zo zullen mijn eerste gedachten ongeveer zijn geweest denk ik. Maar meteen na de aflevering ben ik de scène nog eens gaan kijken en toen betrapte ik mezelf erop dat ik toch zat te genieten. Een goed gevoel er aan overhouden? Ja, maar dat lukt ook wel op deze manier. Heerlijk man, totaal de andere kant opgaan dan de kant van het happy end.

En dat moet nu ook met Dexter gebeuren, wat mij betreft. Hoe het precies fout afloopt maakt dan niet uit, als het maar fout afloopt. Dexter op de elektrische stoel, al dan niet aangegeven door Deb, prima. Deb die het niet meer trekt en zelfmoord pleegt, prima.  Maar alsjeblieft, niet vluchten, geen onzinverhaal dat Dexter het toch onder controle kan krijgen, niets van dat alles. Ik wil een unhappy end.

Dit bericht is geplaatst op donderdag, 27 juni, 2013 om 18:00 en is geplaatst in FOK!-columns. Blijf op de hoogte van nieuwe reacties via de RSS 2.0-feed. Je kunt een reactie achterlaten of trackbacken vanaf je eigen website.

Nog geen reacties